Om geluidhinder te beperken, dienen scheidingsconstructies tussen ruimten over een bepaalde geluidisolatie te bezitten. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen lucht- en contactgeluidisolatie. In het eerste geval gaat het om isolatie tegen in de lucht opgewekte trillingen t.g.v. bijvoorbeeld praten, muziek etc. In het tweede geval gaat het om trillingen die ontstaan doordat constructies rechtstreeks aangestoten worden. Bijvoorbeeld door lopen, schuiven van stoelen, etc. 

De benodigde geluidisolatie tussen ruimten hangt af van de eisen die gesteld worden vanuit de regelgeving of vanuit de wensen van de gebruiker t.a.v. privacy, bijvoorbeeld vastgelegd in een Programma van eisen of een bouwkundig Bestek.